Wydajność

2 domy 150m2

na dobę

Oferta

Opis architektoniczny

WYTYCZNE DO PROJEKTOWANIA ARCHITEKTONICZNO-BUDOWLANEGO BUDYNKÓW W TECHNOLOGII SZKIELETU STALOWEGO.

Ściany.

Grubość ścian konstrukcyjnych nośnych:

  • budynki parterowe o wysokości ściany do 3,0m - 9 cm
  • budynki parterowe o wysokości ściany powyżej 3,0m oraz budynki dwukondygnacyjne ( w tym z użytkowym poddaszem) - 14 cm.

Wymiary w świetle od zewnątrz wszystkich boków ścian konstrukcyjnych, bez okładzin powinny być wielokrotnością 60 cm.
Otwory okienne i drzwiowe należy tak dobierać, aby ich odległość od narożników konstrukcji była wielokrotnością 60 cm i była nie mniejsza niż 120 cm oraz aby stosunek powierzchni pełnych wielokrotności podwójnego modułu ściany pomiędzy otworami okiennymi i drzwiowymi w stosunku do powierzchni całej ściany wynosił, co najmniej:

  • dla budynków parterowych lub ścian piętra budynków dwukondygnacyjnych:
    - ściany podłużne - 0.3
    - ściany poprzeczne - 0.4
  • dla ściany parteru budynków dwukondygnacyjnych:
    - ściany podłużne - 0.4
    - ściany poprzeczne - 0.6

Przynajmniej jedna krawędź otworu okiennego lub drzwiowego powinna licować ze światłem słupka umieszczonego w osi modularnej. Nie należy projektować otworów okiennych bezpośrednio przylegających do otworów drzwiowych chyba, że są one na pełną wysokość otworu drzwiowego.

Maksymalna wysokość kondygnacji:

  • dla budynków parterowych - 350 cm
  • dla budynków piętrowych - 300 cm

Maksymalna długość ściany pomiędzy ścianami poprzecznymi do niej wynosi 12 m.

Ściany paneli oparte na ścianach fundamentowych mimośrodowo wg szczegółów technologii. Układ warstw w ścianie wg rozwiązań technologii.

 

Stropy.

Rozpiętość stropu w budynkach mieszkalnych nie powinna przekraczać 450 cm - wysokość belek stropowych wynosi wówczas 14 cm + 22 mm warstwa płyty wiórowej.

Maksymalna rozpiętość przęsła stropu w budynkach mieszkalnych dla obciążenia użytkowego 1,5 kN/m2 (budynki mieszkalne) może wynosić 710 cm - wówczas wysokość belki wynosi 254 mm + 22 mm warstwa płyty wiórowej. Rozstaw belek stropowych wynosi 60 cm. Układ warstw stropowych wg szczegółu technologii.

Inne wymagania wymagają konsultacji z konstruktorem.

 

Klatki schodowe.

W budynkach z pełnym piętrem otwory w stropie pod klatki schodowe nie powinny przylegać do ścian zewnętrznych. Rozwiązanie to można zastosować po konsultacji z konstruktorem.

W budynkach z użytkowym poddaszem w przypadku gdy otwór w stropie pod klatkę schodową przylega do ściany zewnętrznej schemat statyczny więźby dachowej musi zapewnić jej podparcie poza ścianą zewnętrzną przylegającą do otworu. Można to uzyskać przez zastosowanie płatwi podpierających jętkę w miejscu jej styku z krokwią lub podpierających krokwie w kalenicy.

 

Ścianki kolankowe.

W przypadku zastosowania ścianek kolankowych więźba dachowa powinna być podparta dodatkowo poza tymi ściankami analogicznie jak w przypadku występowania klatek schodowych przylegających przy ścianach zewnętrznych. Przy ściance kolankowej o niewielkiej wysokości możliwe są inne rozwiązania, wymagają one jednak każdorazowego sprawdzenia przez konstruktora.

 

Balkony.

Przy projektowaniu balkonów należy zastosować takie rozwiązania, które zapewniają odpowiednią izolacyjność termiczną przegród oraz wyeliminują mostki termiczne.

 

Więźby dachowe.

Dachy o spadku do 35 stopni można projektować przy zastosowaniu wiązarów kratownicowych. W przypadku większych spadków zaleca się przyjęcie układu krokwiowo-jętkowego. Ogólne rozwiązania więźb dachowych można stosować jak w przypadku więźb drewnianych mając jednak na uwadze niewielką nośność stropu w przypadku oparcia na nim ścianek bocznych lukarn.

Maksymalna rozpiętość dachu wynosi 12 m.

 

Fundamenty.

Posadowienie budynków poprzez ściany i ławy fundamentowe. Głębokość posadowienia i szerokość ław wg PN-81/B-03020 - "Posadowienie bezpośrednie budowli". W przypadku gruntów jednorodnych możliwe jest posadowienie budynku poprzez belki podwalinowe na stropach fundamentowych lub studniach.

 

 

OGÓLNE WYTYCZNE DLA INSTALACJI WEWNĘTRZNYCH.

Instalacje elektryczne

Przewody instalacji elektrycznych w ścianach prowadzone są w grubości szkieletu stalowego otworami wybitymi w słupkach szkieletu dołem, lub górą w odległości ok. 20 cm od podłogi i od sufitu. Stropy: przewody elektryczne prowadzone są w przestrzeni nad płytą sufitową gipsowo-kartonową z wyprowadzeniem w dowolnych punktach.

 

Instalacje wodnokanalizacyjne i c.o.

Przewody instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej i centralnego ogrzewania prowadzone są w grubości 9 cm warstw posadzkowych /styropian 5 cm + warstwa betonu 4 cm/ z wyprowadzeniem pod punkt odbioru. Do mocowania grzejników na ścianach standardowo montowane są poziome profile stalowe zimnogięte pod otworami okiennymi, lub w innym wymaganym miejscu ściany.

 

 

WYTYCZNE TECHNOLOGICZNE UŻYTKOWANIA BUDYNKÓW REALIZOWANYCH W TECHNOLOGII SZKIELETU STALOWEGO.

Mocowanie szafek w kuchni

Szafki wiszące w kuchni należy mocować na wysokości 2,03 m od poziomu posadzki.

 Mocowanie obrazów i półek

W projektowanym budynku okładzinę ścienną stanowi płyta gipsowo-kartonową grubości 12,5 mm.

  • Przedmioty o masie nieprzekraczającej 20 kg można mocować do płyty gipsowo-kartonowej w dowolnym miejscu. Do zawieszania tych przedmiotów należy stosować łączniki NIDA-GIPS - śruba zaciskowa z elementem pęczniejącym z tworzywa sztucznego osadzona w otworze o średnicy l0 mm lub śruba zaciskowa typu "Moll" M4/12.
  • Przedmioty o większej masie mogą być mocowane do tego typu ścian przy spełnieniu określonych warunków: Punkty mocowania przypadają na słupki konstrukcyjne z profili "C" - rozstaw słupków, co 60 cm.
    Maksymalne obciążenie jednego punktu mocującego nie przekracza 40 kg.

Mocowanie lamp i karniszy.

Lampy i karnisze można mocować na sufitach gipsowo-kartonowych przy pomocy „uniwersalnych kołków rozporowych do pustej przestrzeni” i rozkładanych kołków sprężonych. Należy pamiętać, Że maksymalne obciążenie tych montowanych na wierzchu elementów może wynosić do 3 kg w każdym dowolnym miejscu płyty gipsowo-kartonowej przy wzajemnym odstępie kołków do 40 cm. Obciążenia do 20 kg mogą być mocowane do konstrukcji nośnej, gdy pojedyncze punkty zamocowania nie muszą przenosić więcej niż 10 kg.

 

 

OPIS SYSTEMU

1. Dane ogólne

Konstrukcja stalowego systemu szkieletowego opiera się na czterech podstawowych kształtownikach. Kształtowniki te łączone są przy użyciu wkrętów samowiercących w panele, które tworzą konstrukcję ścian. W podobny sposób wykonuje się dźwigary dachowe. Wszystkie te prace wykonane są w fabryce. Na placu budowy pozostaje skręcenie dostarczonych i odpowiednio oznakowanych elementów na przygotowanym wcześniej fundamencie.
Konstrukcja stalowa oparta jest na module 60 cm.
W systemie tym budować można domy mieszkalne dwukondygnacyjne, magazyny, warsztaty, garaże, itp.

Obiekty mogą posiadać rozpiętość 12 m (bez podpór pośrednich).

2. Dane techniczne

2.1. Materiał

Materiał, z którego wykonuje się kształtownik to blachy stalowe ocynkowane o następujących parametrach wytrzymałościowych:

  • granica plastyczności Re = 185 MPa.
  • wytrzymałość na rozciąganie Rm = 310 MPa.

Jest to stal gatunku S185 wykonana zgodnie z normą PN – EN 10025: 2002. Zabezpieczenie antykorozyjne stanowi powłoka ocynkowana, a galwaniczne działanie cynku ochrania również krawędzie elementów po przecięciu. Ocynkowanie blach zgodnie z PN – EN 10152:1997. (Minimalna grubość cynku mierzona obustronnie powinna wynosić 20mm tj. 275 g/m2.)

 

2.2. Kształtowniki

Głównymi profilami stalowanymi używanymi w przedmiotowym systemie to profile:

  • ceowniki C 90 i C 140
  • bieżniki U 90 i U 140

Wysokość tych profili wynosi 9 cm i 14 cm, a grubość 1,0; 1,25 i 1.5 mm. Profile produkowane są w specjalnych maszynach przystosowanych do obsługi tego systemu.

 

2.3. Połączenia

Wszystkie połączenia elementów wykonane są przy użyciu wkrętów samowiercących.
Mocowanie konstrukcji stalowej do fundamentów przy użyciu kotew rozprężnych pierścieniowych typu PSR.

 

2.4. Obliczenia

Wszelkie obliczenia statyczne i wytrzymałościowe dla przedmiotowego systemu szkieletu stalowego spełniają wymagania norm polskich.

 

3. Konstrukcja stalowa

3.1 Ściany zewnętrzne

Ściany zewnętrzne wykonane są ze słupków stalowych (ceowniki C 90 lub C 140) w rozstawie co 60 cm umieszczonych w prowadnicach (bieżniki U 90 lub U 140) stanowiących podstawę i zamknięcie ściany. Stężenia poprzeczne stanowią ściany poprzeczne poszyte płytą wiórowo – cementową. Montowany fabrycznie panel ściany uwzględnia otwory okienne i drzwiowe jak również zawiera specjalną konstrukcję nadproży.

3.2 Ściany działowe

Ściany działowe wykonywane są z kształtowników stalowych ogólnie dostępnych na rynku. Ściany te należy wykonywać zgodnie z zaleceniami producenta zastosowanego systemu. Ściany działowe można także wykonywać na bazie kształtowników technologii szkieletu stalowego.

3.3 Stropy między kondygnacyjne

Do konstrukcji stropów używa się ceowników C 140 oraz bieżników U 140 w równych konfiguracjach. Przy większych rozpiętościach wykonuje się dźwigary stropowe lub używa się kształtowników o większej wysokości. Optymalna rozpiętość do 4.5 m. Typowy rozstaw belek nośnych, co 60 cm.

3.4 Dachy

Konstrukcją nośną dachów są stalowe dźwigary wykonane z ceowników C 90 i C 140. Węzły kryte są obustronnie blachami dla rozpiętości > 6.0 m, a połączenia jak wszystkie przy użyciu wkrętów samowiercących. Przy rozpiętości < 6.0 m elementy dźwigarów łączone są bezpośrednio. Budynki z wykorzystanym poddaszem posiadają specjalną konstrukcję dachu. Stężenia konstrukcji dachowej przy uŜyciu ceowników C 140 lub C 90. Typowy rozstaw dźwigarów dachowych, co 60 cm.

 

4. Montaż konstrukcji stalowych

4.1 Montaż w fabryce

Technologia szkieletu stalowego przewiduje prefabrykowanie elementów ścian w panele, pełne wykonanie dźwigarów dachowych oraz przygotowanie elementów stropów między kondygnacyjnych w fabryce.

4.2 Montaż na budowie

Na miejscu budowy następuje montowanie prefabrykowanych elementów w pełny szkielet nośny obiektu oraz zakotwienie konstrukcji do fundamentu. Celem zmniejszenia ilości tymczasowych stężeń montażowych system przewiduje równoczesne instalowanie poszycia z wodoodpornych płyt wiórowych lub wiórowo-cementowych. Po ustawieniu i skręceniu ścian oraz zainstalowaniu poszycia można przystąpić do montażu dźwigarów dachowych lub stropu między kondygnacyjnego w przypadku obiektów piętrowych. Po zakończeniu instalowania poszycia obiekt jest w 100% usztywniony i można przystąpić do prac wykończeniowych. Wszystkie elementy konstrukcji stalowej są tak lekkie, że cały montaż wykonuje się ręcznie, bez użycia sprzętu ciężkiego.

 

5. Prefabrykacja szkieletów.

Ustawienie stołów montażowych.

Prefabrykacja szkieletów odbywa się na specjalnie do tego celu zaprojektowanych stołach montażowych. Stoły wymagają zakotwienia w twardym i stabilnym podłożu najlepiej w posadzce betonowej. W trakcie ich ustawiania należy zwrócić uwagę, aby elementy podtrzymujące prefabrykaty były na jednym poziomie. Uzyskuje się to przez zastosowanie przed utwierdzeniem w podłożu podkładek z blach i sprawdzeniu poziomu za pomocą niwelatora geodezyjnego. Wymagana dokładność to 1 mm. W przypadku stołu do prefabrykacji paneli ściennych bardzo istotne jest również ustawienie przekątnej stołu. Równica pomiędzy przekątnymi stołu po jego za dyblowaniu może wynosić maksimum 2mm. W przypadku niemożności uzyskania takiej dokładności na jednej z krawędzi stołu należy zaznaczyć miejsce przecięcia linii będącej pod kątem prostym do obu krawędzi i przechodzącej przez koniec drugiej z nich. Przy prefabrykacji paneli należy wówczas licować początki obu bieżników i pierwszy słupek do końca jednej krawędzi stołu i zaznaczonego miejsca na drugiej. Wszystkie kolejne wymiary należy rozliczać w stosunku do tych dwóch punków bazowych. Umożliwi to uzyskanie kątów prostych w panelu oraz równoległości poszczególnych słupków.

Wytyczne do prefabrykacji

  • Przy prefabrykacji ścian należy odnosić wszystkie wymiary do punktów bazowych oznaczonych na rysunku rzędną zero.
  • Punkty bazowe oznaczone rzędną zero należy licować z punktami bazowymi stołu montażowego. Po zmontowaniu panela ściennego należy sprawdzić czy jego obie przekątne są równe. Przekątne należy mierzyć w licu skrajnych słupków. Dopuszczalna równica wynosi 5 mm.
  • Należy zachować wymiary w świetle wszystkich otworów okiennych i drzwiowych. Dopuszczalna odchyłka wynosi 3mm.
  • Należy sprawdzić czy przekątne wszystkich otworów okiennych i drzwiowych są równe. Dopuszczalna odchyłka wynosi 3mm.
  • Należy zachować równoległość słupków oraz poprzeczek nad i pod oknami. Dopuszczalna odchyłka wynosi 3mm.
  • Należy zwrócić uwagę czy we wszystkich słupkach są otwory pod prowadzenie instalacji, w przypadku ich braku należy je wywiercić lub wybić specjalnym przyrządem.
  • W miejsca ulegające zakryciu, do których nie będzie dostępu po sprefabrykowaniu elementu należy umieścić wełnę szklaną. Powinna ona wypełniać szczelnie cała zamkniętą powierzchnię a jednocześnie nie być zgnieciona.
  • W miejsca ulegające zakryciu, do których nie będzie dostępu po sprefabrykowaniu elementu należy umieścić wełnę szklaną. Powinna ona wypełniać szczelnie cała zamkniętą powierzchnię a jednocześnie nie być zgnieciona.
  • Po wykonaniu jakichkolwiek cięć kształtowników szlifierką kątową lub nawiercaniu otworów wiertarką odsłonięte krawędzie należy oczyścić i zabezpieczyć farbą antykorozyjną.
  • W przypadku występowania elementów w postaci dwóch lub więcej kształtowników połączonych ze sobą równolegle (np. słupki podpierające nadproża lub belki stropowe) należy je łączyć ze sobą dwoma rzędami wkrętów w rozstawie, co 300 mm.
  • Połączenia słupków wchodzących w bieżniki należy wykonać poprzez półki kształtowników, na jeden wkręt typu PAN z obu stron, co drugi słupek 2 wkręty z jednej strony.
  • Przy prefabrykacji dźwigarów należy najpierw wykonać jeden ściśle zachowując jego wymiany zawarte w dokumentacji, kolejne wykonywać używając pierwszego, jako szablon, podstawę pod kształtowniki prefabrykowanego dźwigara.
  • We wszystkich połączeniach odległość pomiędzy wkrętami oraz ich odległość od krawędzi kształtownika czy blachy węzłowej nie może być mniejsza niż 19mm.
  • Przy prefabrykacji dźwigarów, w połączeniach kształtowników poprzez blachy węzłowe obustronnie kładzione, po stronie środników kształtowników należy wykonać połączenie na podaną w dokumentacji ilość wkrętów a po przeciwnej stronie (po stronie półek kształtownika), na co najmniej 1/3 tej ilości (zaokrągloną do liczb parzystych w górę) i min. 4szt. na jeden koniec pręta zachowując równocześnie warunek, aby odległość pomiędzy dwoma najbliższymi wkrętami mocowanymi do sąsiednich kształtowników była nie większa niż l00 mm.
  • Połączenia kształtowników do siebie czy to przez blachy węzłowe, czy też środnikami należy wykonywać poprzez dwa rzędy wkrętów, a w przypadku, gdy wymagana jest większa ilość wkrętów dopuszczalne są trzy rzędy (dla profili C140 i U140 dopuszczalne 4 rzędy) rozmieszczone symetrycznie względem osi pręta.

 

 

PRZYGOTOWANIE FUNDAMENTU

1. Przed zmontowaniem paneli należy sprawdzić wymiary fundamentu. Zaleca się wykonanie operatu geodezyjnego. Maksymalna odchyłka w poziomie fundamentu pomiędzy punktami leżącymi najniżej i najwyżej wynosi 5mm a maksymalna odchyłka pomiędzy dwoma punktami pomiarowymi będącymi w odległości mniejszej niż 6m od siebie wynosi 2mm.

Pomiary poziomu fundamentu należy dokonać za pomocą niwelatora geodezyjnego we wszystkich punktach charakterystycznych oraz co najmniej, co 3m po długości fundamentu.

Maksymalne odchyłki pozostałych wymiarów fundamentu mierzonych w poziomie szczytu ściany fundamentowej wynoszą odpowiednio:

  • długości boków: - 2cm
  • różnicy długości przekątnych: - 2cm
  • szerokości ściany fundamentowej: - 1 cm
  • prostolinijność ściany fundamentowej - 1 cm

2. Na szczycie ściany fundamentowej naleŜy wykonać izolację poziomą. Zaleca się wykonanie izolacji z podwójnej warstwy papy termozgrzewalnej kładzionej na gorąco.

 

 

MONTAŻ PANELI.

  • Panele ścian biegnące w jednej linii łączyć ze sobą przed ich ustawieniem w pozycji pionowej w miejscach styków montażowych regulując ich długość nominalną na połączeniu. Połączenie wykonać poprzez profile ceowe długości 200 mm włożone w bieżniki dolne i górne paneli. Połączenie wykonać na 4 wkręty do każdej półki.
  • Montaż paneli rozpocząć od ustawienia w pionie dwóch narożnych. Należy sprawdzić czy górne bieżniki paneli są w jednym poziomie, w przypadku jakichkolwiek nierówności należy je zniwelować poprzez podłożenie podkładek stalowych. Następnie ustawić dokładnie do pionu oba panele i zszyć je ze sobą dwoma rzędami wkrętów, co 30 cm a jeżeli nie pozwala na to układ słupków to jednym rzędem, co 15 cm.
  • Do tak ustawionej konstrukcji należy mocować kolejne panele zachowując kolejność czynności do momentu aż panele utworzą zamknięty czworokąt. Wówczas całą konstrukcję ustawić na fundamencie, przesuwając ją ostrożnie aby nie uszkodzić izolacji w taki sposób aby położenie poszczególnych paneli względem zewnętrznej krawędzi ściany fundamentowej było zgodne z dokumentacją, rozkładając przy tym odchyłki w wymiarach fundamentu na dwie ściany, przekątne mierzone przy spodzie konstrukcji różniły się nie więcej niż 5mm a poszczególne ściany tworzyły linię prostą to jest aby były w odległości różniącej się do 2mm od odległości dystansu założonego w dolnych narożnikach paneli od sznurka opasającego panele na tych dystansach.
  • Gdy uda się to osiągnąć panele należy przy dyblować do fundamentu uważając przy tym, aby nie przesunąć całej konstrukcji.
  • Następnie należy ustawiać panele dokładnie w pionie. Osiąga się to poprzez ustawienie panelu do pionu w narożniku, przy użyciu poziomicy i usztywnienie konstrukcji poprzez przykręcenie płyty wiórowej do sąsiedniego panela w tym samym narożniku. To samo uczynić z drugim panelem narożnym. Przy ustawianiu kolejnych i usztywnianiu ich płytą wiórową należy zwrócić uwagę aby przekątne mierzone przy szczycie konstrukcji nie różniły się o więcej niż o 2 mm.
  • Nie należy mocować płyty wiórowej do paneli wewnętrznych jeżeli ich odległość od sąsiednich równoległych do nich a poszytych płytą wiórową jest nie większa niż 12 m. Sprowadza się to zasady iŜ maksymalna długość ściany zewnętrznej pomiędzy ścianami poprzecznymi do niej a usztywnionymi płytą wiórową może wynosić 12 m.
  • Po wykonaniu tych czynności do istniejącej konstrukcji można mocować następne panele tworząc kolejne zamknięte czworokąty.
  • Po ustawieniu, przy dyblowaniu do fundamentu i usztywnieniu w narożnikach wszystkich paneli należy zamocować pozostałą płytę wiórową kierując się zasadą, aby pomiędzy otworami okiennymi i drzwiowymi umieścić jak największą liczbę pełnych wielokrotności szerokości płyty, czyli 120 cm.
  • Płytę mocować do paneli dłuższym wymiarem równolegle do słupków.
  • Płytę należy mocować do kształtowników szkieletu co 15 cm po krawędzi i co 30 cm w polu płyty.

 

 

MONTAŻ STROPU

  • Belki stropowe układać dokładnie na słupkach tak, aby środnik belki złożonej z dwu profili ceowych stykał się ze środnikiem profilu ceowego słupka panelu.
  • Pomiędzy belkami stropowymi mocować poprzeczki z kształtowników ceowych tak aby ich górna powierzchnia idealnie licowała z górną powierzchnią belek stropowych. Kształtowniki te mocuje się w celu podparcia krawędzi płyty na stykach pomiędzy belkami stropowymi.
  • Przed przystąpieniem do mocowania płyty wiórowej sprawdzić czy są zachowane wymiary stropu a w szczególności czy jego przekątne są sobie równe - patrz montaż paneli
  • Płyta wiórowa mocowana do belek stropowych musi być oparta na wszystkich czterech krawędziach.
  • Płytę mocować dłuższym bokiem prostopadle do belek stropowych.
  • Płytę należy mocować do kształtowników szkieletu, co 15 cm po krawędzi i co 30 cm w polu płyty.

 

 

MONTAŻ WIĘŹBY DACHOWEJ.

  • Dźwigary dachowe ustawiać dokładnie na słupkach i mocować je do paneli poprzez przekładkę z płyty wg szczegółów podanych w dokumentacji.
  • Przed przystąpieniem do mocowania płyty wiórowej wykonać wszystkie tężniki połaci dachowej ściśle wg dokumentacji, kontrolując i rektyfikując jednocześnie położenie poszczególnych elementów więźby, ich ustawienie w pionie czy poziomie i rozstaw a także wymiar całej połaci sprawdzając jej zgodność z dokumentacją.
  • Płytę mocować do dźwigarów dłuższym bokiem prostopadle do nich.
  • Płytę należy mocować do kształtowników szkieletu co 15cm po krawędzi i co 30 cm w polu płyty.
  • Na styku płyt pomiędzy dźwigarami w celu zabezpieczenia płyt przed klawiszowaniem zastosować połączenie na H-klipsy.
  • Pod pokrycie dachu blachodachówką należy stosować łaty 6x4cm w rozstawie, co 40cm.

 

 

KONCEPCJA BUDYNKU TYMCZASOWEGO.

Projekt budynku tymczasowego wykonanego w technologii lekkiego szkieletu stalowego, przewiduje szybką realizację parterowego budynku tymczasowego. Przeznaczonego dla 4 niezależnych użytkowników. Każdy segment dysponuje osobnym, niezależnym wejściem. W skład pojedynczego segmentu wchodzi: wiatrołap, pomieszczenie główne, kuchnia i łazienka. Poszczególne segmenty można łączyć również szeregowo w dowolnej ilości.

Wysokość użytkowa pomieszczeń może wynosić w zależności od sposobu wykończenia pomieszczeń i sposobu przekrycia stropodachem od 2,20 m do 2,60 m.

Kontakt

SFH Steel Frame House

ul. Boguszewska 1; 01-250 Warszawa; Poland; tel. +48 602260203; email: sfhbasel@gmail.com

© 2019 SFH BASEL Projektowanie stron www